Jak stawiać cele OKR – wskazówki i przykłady

Układ zapisu celów w OKR jest tylko pozornie łatwy. W rzeczywistości są one celowo trudne do zapisania. Określenie dobrego celu i jego zapis wymaga uwagi i precyzji. Wymusza jasność myślenia, rozmowę o celu i skupienie. Sama rozmowa jest jedną z większych wartości podejścia, ponieważ nie robi się tego w pojedynkę.

Jakie cechy ma dobry cel?

Wiadomo, że O – to jest „co osiągniemy”, KR odpowiadają na pytanie „w jaki sposób cel zmierzymy”. Sam cel:

  1. Jest chwytliwy i łatwy do zapamiętania
  2. Pokazuje dlaczego nam zależy
  3. Jest ekscytujący

Można sobie wyobrazić, jak ogłasza się cel stojąc przed zespołem. Czy będzie zrozumiały? Dobry jest też test „rozmowy przy piwie”: zadaj sobie pytanie, czy jeśli powiesz go koledze, to zrozumie i zapamięta co chcesz osiągnąć.

Gdy powiesz „rozpoczynam przygotowania do maratonu” to w takiej wypowiedzi mamy aspiracyjny, ambitny cel. Bez względu na przebieg wieczoru, kolega nie będzie miał problemu z przypomnieniem sobie tego na drugi dzień.

Ten cel w zasadzie nie zawiera żadnych miar i tak powinno być – do ustalania miar służą KRy.

Jakie cechy mają dobre KR-y?

Możliwe są dwa podejścia do KRów.

Czasem używane są rzeczywiste miary, jak np. nasza docelowa w danym okresie waga w kilogramach dla celu „schudnąć”. Rzadziej powinna to być lista rzeczy, które powstaną. Do tego lepiej się uciekać w ostateczności – nie zgadzam się jednak ze specjalistami twierdzącymi, że nie wolno tego robić. Od kurczowego trzymania się metody ważniejsze jest to, jak żyje i działa w organizacji cały system. Równocześnie – trzeba pamiętać, że w KR-ach mówimy o osiągnięciach a nie zadaniach (to co zostanie zrobione, a nie to czym będziemy się zajmowali).

Typy KRów można mieszać – ważne jednak by całość była spójna. Tej spójności z czasem można się nauczyć.

W punktach – jakie powinny być KRy:

  1. Wymierne – używają metryk nadających się do obiektywnego pomiaru…
  2. …lub binarne – opisują rzeczy, o których będzie można powiedzieć, że miały miejsce lub nie
  3. Mogą też opisywać konkretne zdefiniowane dokonania
  4. Pomiar musi być możliwy w momencie rozliczania (na koniec okresu, którego cel dotyczy, nie później)

Można posługiwać się zdrowym rozsądkiem i zostawić pole na ocenę, ale jasno ustalając kto oceni poziom realizacji celu. To przydatne zwłaszcza w ciągnących się projektach. Można z nich wybrnąć posługując się kryterium „bycia na ścieżce do celu” i oceniając procent zaawansowania. Jednak lepiej takich sytuacji unikać.

Jak ma wyglądać całość?

Dowolny zestaw Cel+Miary można sprawdzić zadając dwa pytania:
– Czy cel jest ambitny i jakościowy („test mówcy”)
– Czy miary odzwierciedlają jego realizację. Czy jeśli wszystkie „parametry” zostaną w 100 proc. osiągnięte, będzie to oznaczało zrealizowanie celu.

Czasem przekonamy się, że wypełnienie wszystkich miar – choć wydawało się na początku inaczej – nie będzie oznaczało realizacji celu. To nic złego, zwłaszcza na początku – chodzi też o to, żeby stopniowo się doskonalić. Gdybyśmy byli doskonali już dziś cała zabawa ze stawianiem celów, zwłaszcza noworocznych, nie byłaby potrzebna.

Przykłady OKRów

Z powodzeniem wprowadzić produkt na rynek
To klasyczny cel. Powinien trafić do zestawu w okresie, w którym wiemy, że będziemy w stanie wystartować z produktem oraz zebrać wyniki jego wdrożenia (czyli w zasadzie powinniśmy być już prawie gotowi). Sukces może być mierzony rynkowo (zasięg, oceny, tempo wzrostu) czy też np. tym, że w wersji wdrożonej nie będzie krytycznych błędów. Tu celem nie jest samo wprowadzenie – jakość nadaje mu dopiero wymiar sukcesu.

Poprawić trend w ocenach aplikacji
Taki cel można sobie postawić gdy wprowadziliśmy aplikację na rynek, lub wdrożyliśmy jej nową wersję i okazuje się, że oceny użytkowników są chłodne lub negatywna.

Zachwycić użytkowników
Gdy nasza aplikacja oceniana jest pozytywnie, ale chcemy, by było lepiej, można postawić taki cel przyjmując miary związane z ocenami (same piątki) albo z parametrami, które mierzymy – jak Net Promoter Score czy poziom zaangażowania (najważniejsze powinny znaleźć się na poziomach o jakich dotąd nam się nie marzyło).

Jakie mogą to być KR gdy nie mamy dobrych miar?
– Dostarczyć kompletny, zaakceptowany przez zespół zestaw makiet (dla projektanta)
– Zrobić testy z 5-cioma użytkownikami i ustalić wnioski
– Nauczyć się pracy w UXPin – przygotować i zaprezentować projekt (rozwojowy cel dla projektanta)
– Wbić się na międzynarodową konferencję jako mówca

Używanie KRów podobnych do tego zestawu powinno jednak się ograniczać – od list zadań należy odchodzić w stronę mierzenia dostarczonej wartości.